من ساحل و تو موج

وقتی از آفتاب برایت تن آفرید

تکلیف روزهای مرا روشن آفرید

برقی به چشم های تو داد و دلی به من

انگار زیر صاعقه ای خرمن آفرید

من گل شدم کنار تو پرپر شدم ولی 

ای غتچه در سرشت تو نشکفتن آفرید

در سر هوای زلف تو را داشتم ولی

کوتاه تر ز دست منت دامن آفرید

من ساحل و تو موج، ببین سرنوشت را

حتّی کنار آمدنت رفتن آفرید

جواد زهتاب