غزل معاصر

گفتم فراق را به صبوری دوا کنمصبرم زیاد نیست، چرا ادّعا کنم؟بوسیدمش ز دور و چنین مستم از غرورگر بوسه بر لبش بگذارم چه ها کنمگفتم به قول خویش وفا کن، جواب دادکی قول داده ام که بخواهم وفا کنم؟بیم فراق دارم و باید به شوق وصلشب تا سحر نماز بخوانم، دعا کنم...اشکی نمانده است که جاری کنم ز چشمجانی نمانده است که دیگر فدا کنمای عشق، من که عقل خود از دست داده ام،دیوانه ام مگر که تو را هم رها کنم؟زاهد به ذوق آمده از شعر من ولیننگا به من که ذوقی از این مرحبا کنمسجّاد سامانی نوشته شده در  جمعه نوزدهم ا...

چه ازدحام غریبی است ، تن به تن ، تنها! دلم درون تن و تن به پیرهن ، تنها به غارت آمده امروز یادهای قدیم منم ، مقابل یک دسته راهزن ، تنها اتاق درهم من صحنه ی نبرد شده است تمام خاطره ها با همند و من تنها صدای بدرقه ها ، رفته رفته شد خاموش و ماند آخر سر ، ریل با ترن تنها دلش به فتح کدامین نبرد خوش باشد کنون که چاه شغاد است و تهمتن تنها؟ چه غربتی است به قانون مرد بودن ما که خنده با هم ، اما گریستن تنها مهدی شهابی...